"Bugün sokakta yürürken hayata bir baktım, duvarların arası-asfaltın üstü olmuşuz.Tepeye bir gökyüzü asmışlar,kimse durup bakmıyor."

“Aşk ne ünvan tanır ne zenginlik. Bir kraliçeyle kralı oynayan bir soytarı arasında da alevlenebilir. Her aşk kendi içinde değerlenir. Çünkü reddedilen aşk Tanrı’dan aldığımız ruhu köreltir.”

“çimenler fillerle de güzel
kalbin korkularıyla cesur
firarlar yakalanmak için
ihanet aslında sadakatin tavrını sever
elinde bir paslı makas
kestikçe zaman, uzuyor acının saçları…”

Eskiden okuduğum kitaplarda başka hayatlar bulurdum,okurdum,dalar giderdim.. Ne oldu da şimdi okuduklarım bana aynı lezzeti vermiyor? :\

“Her şehrin başka hiçbir yerde duyamayacağınız, ama o şehirde yaşayanların çok iyi tanıdığı ve bir sır gibi birbirleriyle paylaştığı kendi iç sesleri vardır. Paris’te metronun düdüğü, Roma’da motosikletlerin çığlığı ya da New York’ta bütün kentin tuhaf uğultusu gibi, İstanbul’da da demir tekerlekli, ahşaptan küçük iskelelerin, yanaşan vapura sürülürken çıkardıkları madeni ses altmış yıldır aynıdır ve bütün İstanbul bu benzersiz gürültüyü tanır.”

— Orhan Pamuk

Sesinde ne var biliyor musun, ev dağınıklığı var. İkide bir elini başına götürüp, rüzgârda dağılan yalnızlığını düzeltiyorsun.

-Cemal Süreya

“.. Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olamayacağını henüz idrak etmemiştim..”

— Kürk Mantolu Madonna